مبدا

هر خط پیش از آنکه نوشته شود آغاز می‌شود.

هر سفری پیش از نخستین گام آغاز می‌شود.

در خوشنویسی فارسی، کلمه نوشته شده نه تنها حامل معناست، بلکه ردپای آشکار یک آغاز نامرئی است. مبدا آن لحظه از منشا را بازتاب می‌دهد که در آن کلمات مقدس و اشعار مولانا از یک حرکت جاری نشات می‌گیرند.

به جای جداسازی عبودیت از تامل، این ترکیب به آنها اجازه می‌دهد تا منبع مشترکی داشته باشند - جایی که زبان به حرکت و حرکت به فرم تبدیل می‌شود.